គោលការណ៍នៃការថតរូបភាពសូរស័ព្ទ

គោលការណ៍នៃការថតរូបភាពសូរស័ព្ទ

ការថតរូបភាពសូរស័ព្ទ (PAI) គឺជាបច្ចេកទេសថតរូបភាពវេជ្ជសាស្ត្រដែលរួមបញ្ចូលគ្នាអុបទិកនិងសូរស័ព្ទដើម្បីបង្កើតសញ្ញាអ៊ុលត្រាសោនដោយប្រើអន្តរកម្មនៃពន្លឺជាមួយជាលិកាដើម្បីទទួលបានរូបភាពជាលិកាដែលមានគុណភាពបង្ហាញខ្ពស់។ វាត្រូវបានគេប្រើយ៉ាងទូលំទូលាយនៅក្នុងវិស័យជីវវេជ្ជសាស្ត្រ ជាពិសេសក្នុងការរកឃើញដុំសាច់ ការថតរូបភាពសរសៃឈាម ការថតរូបភាពស្បែក និងវិស័យផ្សេងៗទៀត។

គោលការណ៍៖
១. ការស្រូបយកពន្លឺ និងការពង្រីកកម្ដៅ៖ – ការថតរូបភាពដោយប្រើពន្លឺសូរស័ព្ទប្រើប្រាស់ឥទ្ធិពលកម្ដៅដែលបង្កើតឡើងដោយការស្រូបយកពន្លឺ។ ម៉ូលេគុលសារធាតុពណ៌នៅក្នុងជាលិកា (ឧទាហរណ៍ អេម៉ូក្លូប៊ីន មេឡានីន) ស្រូបយកហ្វូតុង (ជាធម្មតាពន្លឺអ៊ីនហ្វ្រារ៉េដជិត) ដែលត្រូវបានបំប្លែងទៅជាថាមពលកម្ដៅ ដែលបណ្តាលឱ្យសីតុណ្ហភាពក្នុងតំបន់កើនឡើង។
២. ការពង្រីកកម្ដៅបណ្តាលឱ្យមានអ៊ុលត្រាសោន៖ – ការកើនឡើងសីតុណ្ហភាពនាំឱ្យមានការពង្រីកកម្ដៅតិចតួចនៃជាលិកា ដែលបង្កើតរលកសម្ពាធ (ឧ. អ៊ុលត្រាសោន)។
៣. ការរកឃើញដោយអ៊ុលត្រាសោន៖ – រលកអ៊ុលត្រាសោនដែលបានបង្កើតរីករាលដាលនៅក្នុងជាលិកា ហើយសញ្ញាទាំងនេះត្រូវបានទទួល និងកត់ត្រាជាបន្តបន្ទាប់ដោយឧបករណ៍ចាប់សញ្ញាអ៊ុលត្រាសោន (ដូចជាឧបករណ៍ស៊ើបអង្កេតអ៊ុលត្រាសោន)។
៤. ការកសាងរូបភាពឡើងវិញ៖ សញ្ញាអ៊ុលត្រាសោនដែលប្រមូលបានត្រូវបានគណនា និងដំណើរការដើម្បីកសាងរចនាសម្ព័ន្ធ និងរូបភាពមុខងារនៃជាលិកាឡើងវិញ ដែលអាចផ្តល់នូវលក្ខណៈស្រូបយកអុបទិកនៃជាលិកា។ គុណសម្បត្តិនៃការថតរូបភាពសូរស័ព្ទ៖ កម្រិតពណ៌ខ្ពស់៖ ការថតរូបភាពសូរស័ព្ទពឹងផ្អែកលើលក្ខណៈស្រូបយកពន្លឺនៃជាលិកា ហើយជាលិកាផ្សេងៗគ្នា (ដូចជាឈាម ខ្លាញ់ សាច់ដុំ។ល។) មានសមត្ថភាពខុសៗគ្នាក្នុងការស្រូបយកពន្លឺ ដូច្នេះវាអាចផ្តល់រូបភាពកម្រិតពណ៌ខ្ពស់។ គុណភាពបង្ហាញខ្ពស់៖ ដោយប្រើគុណភាពបង្ហាញលំហខ្ពស់នៃអ៊ុលត្រាសោន ការថតរូបភាពសូរស័ព្ទអាចសម្រេចបានភាពត្រឹមត្រូវនៃការថតរូបភាពមីលីម៉ែត្រ ឬសូម្បីតែអនុមីលីម៉ែត្រ។ មិនរាតត្បាត៖ ការថតរូបភាពសូរស័ព្ទគឺមិនរាតត្បាត ពន្លឺ និងសំឡេងនឹងមិនបណ្តាលឱ្យខូចខាតជាលិកាទេ ស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់ការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្ររបស់មនុស្ស។ សមត្ថភាពថតរូបភាពជម្រៅ៖ បើប្រៀបធៀបជាមួយនឹងការថតរូបភាពអុបទិកបែបប្រពៃណី ការថតរូបភាពសូរស័ព្ទអាចជ្រាបចូលជាច្រើនសង់ទីម៉ែត្រនៅក្រោមស្បែក ដែលស័ក្តិសមសម្រាប់ការថតរូបភាពជាលិកាជ្រៅ។

ការដាក់ពាក្យ៖
១. ការថតរូបភាពសរសៃឈាម៖ – ការថតរូបភាពដោយពន្លឺអាចរកឃើញលក្ខណៈសម្បត្តិស្រូបយកពន្លឺរបស់អេម៉ូក្លូប៊ីននៅក្នុងឈាម ដូច្នេះវាអាចបង្ហាញបានយ៉ាងត្រឹមត្រូវនូវរចនាសម្ព័ន្ធ និងស្ថានភាពអុកស៊ីសែននៃសរសៃឈាម សម្រាប់តាមដានចរន្តឈាមតូចៗ និងវិនិច្ឆ័យជំងឺ។
២. ការរកឃើញដុំសាច់៖ – ការបង្កើតសរសៃឈាមឡើងវិញនៅក្នុងជាលិកាដុំសាច់ជាធម្មតាមានច្រើនក្រៃលែង ហើយការថតរូបភាពដោយប្រើពន្លឺអាចជួយក្នុងការរកឃើញដុំសាច់បានឆាប់រហស់ ដោយរកឃើញភាពមិនប្រក្រតីនៃរចនាសម្ព័ន្ធសរសៃឈាម។
៣. ការថតរូបភាពមុខងារ៖ – ការថតរូបភាពហ្វូតូអាគូស្ទិកអាចវាយតម្លៃការផ្គត់ផ្គង់អុកស៊ីសែននៃជាលិកាដោយរកឃើញកំហាប់អុកស៊ីសែន និងឌីអុកស៊ីហេម៉ូក្លូប៊ីននៅក្នុងជាលិកា ដែលមានសារៈសំខាន់យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការត្រួតពិនិត្យមុខងារនៃជំងឺដូចជាជំងឺមហារីក និងជំងឺសរសៃឈាមបេះដូង។
៤. ការថតរូបភាពស្បែក៖ – ដោយសារតែការថតរូបភាពសូរស័ព្ទមានភាពរសើបខ្លាំងចំពោះជាលិការលើផ្ទៃ វាស័ក្តិសមសម្រាប់ការរកឃើញជំងឺមហារីកស្បែកដំបូង និងការវិភាគភាពមិនប្រក្រតីនៃស្បែក។
៥. ការថតរូបភាពខួរក្បាល៖ ការថតរូបភាពដោយពន្លឺអាចទទួលបានព័ត៌មានលំហូរឈាមខួរក្បាលតាមរបៀបមិនរាតត្បាត សម្រាប់ការសិក្សាអំពីជំងឺខួរក្បាលដូចជាជំងឺដាច់សរសៃឈាមខួរក្បាល និងជំងឺឆ្កួតជ្រូក។

បញ្ហាប្រឈម និងទិសដៅអភិវឌ្ឍន៍នៃការថតរូបភាពសូរស័ព្ទ៖
ប្រភពពន្លឺការជ្រើសរើស៖ ការជ្រៀតចូលពន្លឺនៃរលកពន្លឺផ្សេងៗគ្នាគឺខុសគ្នា របៀបជ្រើសរើសរលកពន្លឺដែលមានតុល្យភាពត្រឹមត្រូវ គុណភាពបង្ហាញ និងជម្រៅជ្រៀតចូលគឺជាបញ្ហាប្រឈមមួយ។ ដំណើរការសញ្ញា៖ ការទទួល និងដំណើរការសញ្ញាអ៊ុលត្រាសោនតម្រូវឱ្យមានក្បួនដោះស្រាយល្បឿនលឿន និងត្រឹមត្រូវ ហើយការអភិវឌ្ឍបច្ចេកវិទ្យាកសាងរូបភាពឡើងវិញក៏សំខាន់ផងដែរ។ ការថតរូបភាពពហុម៉ូឌុល៖ ការថតរូបភាពហ្វូតូអាគូស្ទិកអាចត្រូវបានផ្សំជាមួយនឹងមធ្យោបាយថតរូបភាពផ្សេងទៀត (ដូចជា MRI, CT, ការថតរូបភាពអ៊ុលត្រាសោន) ដើម្បីផ្តល់ព័ត៌មានជីវវេជ្ជសាស្ត្រកាន់តែទូលំទូលាយ។

ការថតរូបភាពដោយពន្លឺសូរស័ព្ទ គឺជាបច្ចេកវិទ្យាថតរូបភាពជីវវេជ្ជសាស្ត្រថ្មី និងមានមុខងារច្រើន ដែលមានលក្ខណៈផ្ទុយគ្នាខ្ពស់ គុណភាពបង្ហាញខ្ពស់ និងមិនរាតត្បាត។ ជាមួយនឹងការអភិវឌ្ឍបច្ចេកវិទ្យា ការថតរូបភាពដោយពន្លឺសូរស័ព្ទមានសក្តានុពលអនុវត្តយ៉ាងទូលំទូលាយក្នុងការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យវេជ្ជសាស្ត្រ ការស្រាវជ្រាវជីវវិទ្យាមូលដ្ឋាន ការអភិវឌ្ឍថ្នាំ និងវិស័យផ្សេងៗទៀត។